Urban Arch no.11

 ถึง...คุณหอยทากและทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องของฉัน หรือแม้แต่เพียงผู้ผ่านเลยโดยบังเอิญ

"ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่สนใจสิ่งเล็กน้อยอย่างฉัน วันนี้ฉันยังคงตัวเล็กและบอบบางสำหรับโลกใบนี้ แต่สักวันฉันจะเปลี่ยนแปลง(ไปในทางที่ดีขึ้น) ขอบคุณที่เข้าอ่าน ที่ผ่านมาเรื่องที่เขียนส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่ตัวฉันเองสนใจเป็นพิเศษ วันนี้เลยลองเอาเรื่องเบาหวิวมาเขียนบ้าง ต่อไปจะหัดเขียนการ์ตูน ไม่ได้ตามเทรนนะคะ อยากลองเฉยๆ เผื่อว่ามันจะน่าอ่าน^^"

 .

.

 "สำหรับฉันนั้น ฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันไม่มีพรสวรรค์ทางด้านงานเขียนแต่อย่างใด"

....วันนี้ได้แต่พยายาม....

เล่าเรื่องยัยหัววุ้น -9-

ตอน...ความสุขเล็กน้อยกับโลโก้ตัวใหม่ของยัยหัววุ๊น

.

 เมื่อวานยัยหัววุ้นเล่าให้ฉันฟังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น(ราวกับว่าสิ่งที่จะเล่านั้นมันสำคัญมากสุดๆสำหรับเธอ)  เรื่องอะไรหรือทำไมมันถึงทำให้สารอะดีนาลินในตัวยัยหัววุ้นหลั่งไปทั่วร่างจนแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดขนาดนี้....

"เธอๆๆ เมื่อวานช้านอ่ะ ช้าน...ชั้นๆๆ...ชั้นได้ขึ้น Hot posts อีกแล้ว...."

"งืมๆๆ"  ฉันพยักหน้าพร้อมกับฟังคำบรรยายที่พรั่งพรูจากอาการดีใจเว่อร์ของยัยหัววุ้น

 

เวลาผ่านไป...(จากเมื่อวานจนถึงวันนี้ ณ เวลา 23:00 น.)

(โลโก้ตัวใหม่ของยัยหัววุ้น แบบที่1ค่ะ) create by เจ้าหยง

 ........

"เธอๆฉันตกจาก Hot post แล้วง่ะ  ตกไปตะกี้นี้เอง....TT^TT" ยัยหัววุ้นเล่าด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ

"เจ็บมากมั๊ย...อิอิ" เจ้าหยง เพื่อนของยัยหัววุ้นถาม

"ชิๆๆ ไม่เป็นไร ชิล..ชิล..เดี่ยวคราวหน้าพยายามใหม่อีกครั้ง มันจะต้องได้ขึ้นอีกสิ เฮ้อ~~" ยัยหัววุ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงอู้อี้ เนื่องจากมันยากนะ กว่าจะขึ้น Hot posts ได้เนี่ย..!!

 

(โลโก้ตัวใหม่ของยัยหัววุ้น แบบที่2ค่ะ) create by เจ้าหยง

........

.

ยัยหัววุ้นเล่าให้ฉันฟังว่าการที่เธอได้ขึ้น Hotposts ถึง 2 ครั้ง มันทำให้เธอดีใจมาก นับจากวันแรกเลยที่ยัยหัววุ้นเริ่มเขียนมาถึงเวลานี้ก็ 18 วันแล้วค่ะ

 .

.

.

ยัยหัววุ้นเล่าต่อว่า ชอบเขียน(ถึงมันจะไร้สาระไม่น่าอ่านก็เหอะ) ผลที่ออกมามันจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่ถ้าเรื่องนั้นมีคนเข้ามาดูหรือทิ้งคอมเม้นต่างๆ ร่วมแสดงความเห็นกับเรื่องที่เธอเขียน แค่นี้ก็เกินความคาดหมายแล้ว รู้สึกดีใจทุกครั้งถ้าเปิดเข้ามาแล้วเห็นมีคนมาเม้น ไม่รู้ว่าคนอื่นจะเป็นอย่ายัยหัววุ้นของฉันหรือป่าวนะคะ^^"

 .

 .

.

แต่ฉันรู้สึกว่าไอ้นี่นี่มันถ้าได้ลองรักหรือตั้งใจทำอะไรเข้าแล้ว มันจะทำเต็มที่สุดๆ จนบางครั้งฉันบอกให้มันพอเถอะ..อย่าฝืนเลย... เหนื่อยบ้างมั๊ย...ทำแล้วได้ไร...เงินก็ไม่ได้...??

 .

.

.

ที่ฉันพูดอย่างนั้นก็เพื่อให้ยัยหัววุ้นหาเวลาพักผ่อนบ้างคะ เพราะช่วงนี้เธอร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ ป่วยบ่อย ถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาล...เวรกรรมจริงๆ

เกิดคำถาม..ว่าสิ่งที่ยัยหัววุ้นทำนั้นเพื่ออะไร...??

 .

.

ใช่แล้วอะไรหรือ..??

"ความสุข"

 .

.

.

สิ่งนั้นเรียกว่าความสุขของยัยหัววุ้นคะ

เธอรักในสิ่งที่ทำ ทุกอย่างที่เธอทำด้วยใจรัก เธอบอกกับฉันว่าคนเรา เมื่อมีใจรักแล้วความสุขก็จะตามมาเสมอ...และวันนี้ยัยหัววุ้นบอกกับฉันว่าเธอพบแล้วค่ะ

 .

.

ความสุขเล็กๆน้อยๆแต่ช่างงดงามและน่าจดจำเหลือเกิน

.

"ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้ฉันได้พบกับความสุขเหล่านี้" ยัยหัววุ้น

.

.

.

. 

ส่วนวันข้างหน้านั้น ยัยหัววุ้นบอกว่ายังไม่รู้ว่าจะมีเวลามาอัพบล็อคอีกหรือป่าว แค่นี้เวลาก็เหลือน้อยเต็มที แค่งานแต่ละวิชาที่จารย์ทั้งหลายกระหน่ำสั่งทุกวันๆก็ทำแทบจะไม่ทันอยู่แล้ว..เฮ้อ

นี่หรือชีวิตมหาลัย' ปีสี่

นี่หรือรสชาติของช่วงปีสุดท้ายที่ยัยหัววุ้นต้องเจอ...

เหลือเวลาอีกไม่ถึงหกเดือน ฉันก็จะจบแล้ว รู้สึกยังไม่คุ้มเลยอ่ะ ขอต่อเวลาอีกได้หรือป่าว ได้แต่พึมพำกับตัวเองทั้งที่ในใจก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้กับสิ่งที่ต้องการ

 .

.

.

อ่อ..เกือบลืมไปเลย อีกเรื่องที่น่าดีใจไม่แพ้กันคือเจ้าโลโก้ตัวใหม่ที่เจ้าหยงออกแบให้สองตัวนี้คะ น่ารักมาก อิอิ ขอบคุณนะคะ

 .

.

.

วันนี้ฉันดีใจ

.

.

ขอบคุณที่วันนี้ฉันได้เจอพวกคุณทุกคน

.

.

.

ขอบคุณเก้าอี้ ขอบคุณโต๊ะ ขอบคุณตึกเรียน ขอบคุณคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง ขอบคุณมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ ขอบคุณเซเว่น ขอบคุณเพื่อนๆพีๆน้องๆ ขอบคุณคุณคนขับรถแท็กซี่ทุกคน ขอบคุณป๊ากะหม่าม้า ฯลฯ  ได้แต่ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ...

 .

.

.

.

จาก...บางส่วนของความรู้สึก"ยัยหัววุ้น"

....

...

..

.

.

.

.

.

ป.ล. วันนี้ออกแนวไร้สาระ เวิ่นเว้อไป...อย่าไปสนใจมันคะ คราวหน้าถ้ามีเรื่องดีๆมี่สาระจะนำมาฝากเพือนอีกนะคะ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับสิ่งที่ทำค่ะ ^^+

. . .

รัก

"ยัยหัววุ้น"