เรียนรู้โลกใบใหม่

posted on 21 Sep 2012 23:26 by anniland
 
อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์คนบนฟ้าช่างเล่นตลกกับอารมณ์และความรู้สึกของฉันจริงๆ...
ฉันได้เข้าไปสัมผัสกับโลก 2 ใบค่ะ
 
การสูญเสียคนที่เรารัก....ความเสี่ยงในการใช้ชีวิต...การดิ้นรน...นำมาซึ่งกระบวนการคิด ไตร่ตรอง เหตุผล ข้อดีข้อเสีย ทุกอย่างมันจะไม่เครียด ถ้ามันเกิดขึ้นกับตัวฉันเพียงคนเดียว!
 
ถึงแม้ว่าโลกใบแรกที่ฉันได้เข้าไปสัมผัสในช่วงเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างจากโลกใบก่อนๆเท่าไรนัก
แต่ก็ถือว่าเป็นบททดสอบที่ทำให้ตัวฉันเข้มแข็งขึ้นไม่น้อยเลยที่เดียว ได้เรียนรู้การทำงานในสภาวะกดดัน ได้ปรับตัวให้เข้ากับคนรอบข้าง และรู้จักสนิทสนมกับเพื่อนคนใหม่ที่ชื่อว่าความอ่อนโยน เห็นไหมว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีแต่เรื่องแย่เสมอไป ยังมีด้านดีให้เรามองเห็นบ้าง อยู่ที่ตัวฉันเองต่างหากว่าจะมองมันอย่างไร 
 

ส่วนโลกอีกใบที่ฉันได้สัมผัส ช่างแตกต่าง สวยงามและน่าหลงไหล
Pin-Interes-Thing ทำให้ฉันได้เข้าไปเรียนรู้โลกใหม่ที่กว้างใหญ่ หลากหลาย น่าค้นหาและนำมาซึ่งความสุข
 
แล้วก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆทั้งสามคนที่พยายามช่วยเหลือฉัน เป็นกำลังใจฉัน
ถ้าไม่มีพวกเธอฉันคงยิ้มไม่สดใสขนาดนี้ ขอบคุณค่ะ ^_____^+

ช้าก็ถึงเหมือนกัน

posted on 18 Sep 2012 23:44 by anniland
 
"60 ก็ถึงเหมือนกัน" แม่บอกฉันเสมอ
 
ทุกๆครั้งที่แม่พาฉันออกไปทำธุระข้างนอก แม่มักจะขับรถด้วยความเร็วปกติค่อนไปช้า(ประมาณ 80-60)
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจับผิดแม่หรืออะไร แต่แค่รู้สึกแปลกในบางครั้งที่ รถทุกคันวิ่งแซงเราไปหมด หรือบางทีเข็มอาจจะกำลังถ่อมตัว หรือแสดงความเร็วที่ไม่ถูกต้องก็เป็นได้ เพราะหลายๆครั้งที่เข็มชี้ไปที่ 40 เอง T^T" โอ้ว ช้ามากก
 
แม่ขับช้าจัง! ฉันบ่นเบาๆด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
 
"คนที่เค้ารีบก็ให้เค้าแซงไปก่อน"
"เห็นมั๊ยเร็วยังไงก็ติดไฟแดงเหมือนกัน"
"ถึงแม่ขับช้า แม่ก็พาเราไปส่งถึงที่จริงมั๊ย"  แม่จะอธิบายให้ฉันฟังด้วยประโยคเหล่านี้เสมอ 
 
ความเร็วในการขับก็เหมือนการใช้ชีวิตของคนเรา
บางจังหวะต้องเร็วบ้าง ช้าบ้าง ตามความเหมาะสมของสถานการณ์นั้นๆ
เราควรใช้สติในการใช้ชีวิตให้อยู่บนความไม่ประมาท
เพราะหากเราพลาดไป ไม่ได้ถึงความเสียหายของทรัพย์สินเพียงอย่างเดียว
แต่จะนำมาซึ่งความเสียใจของคนที่รักเราอีกด้วย
 
 
 

อิทธิพลของการ์ตูน

posted on 11 Sep 2012 10:02 by anniland
 
ยุ่งเหยิงไปหมดจะหยิบจับอะไรอันไหนทำไง ทั้งที่ทำมาหลายเดือนแล้วแต่ก็ยังต้องวุ่นวายอยู่ดีสินะ เฮ้อ! หรือว่าฉันยังไม่ชิน!
.
พอทิ้วเดย์แสนเชื่องช้าของฉันผ่านไป เว็ดเดย์อันยุ่งเหยิงก็เข้ามา = ="
.
เวลาของฉันในหนึ่งวัน ทำมันน้อยจัง
.
เห็นเค้าว่ากันว่าการแบ่งเวลาแบบ 8-8-8 น่าจะดีและเหมาะสมที่สุดในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน
8 Hr แรก ทำงาน   
8 Hr สอง เล่น/พักผ่อน
8 Hr สาม นอน
.
อย่างว่ามันเหมือนจะลงตัว แต่สำหรับฉันมันไม่ หึหึ เพราะตัวเรายังแบ่งเวลาไม่เป็นหรือนี่ ชีวิตแต่ละวันมันถึงได้วุ่นวายขนาดนี้ T^T
.
ช่างเถอะ ฉันก็บ่นไปงั้นแหละ บ่นแล้วรู้สึกสบายใจ 
.
.
11.9.12
เมื่อวานนี้ฉันใช้เวลาทำอะไรต่างๆนาๆแบบไม่เร่งรีบมากนัก ไปถึงที่หมายก็ไม่ช้าจนเกินไป ยังพอทันที่จะได้ที่สำหรับวางของดีๆ ระหว่างที่รอแม่จัดการธุระ ฉันก็นอนหลับรออย่างมีความสุขในรถ ^^
.
.
ตื่นมาพร้อมชาเขียววางอยู่ข้างๆ 1 ขวด (แม่น่ารักมาเลย รู้ใจฉันจริงๆ )
.
.
ตื่นแล้ว ทำอะไรดี-คำถามวนเวียนในสมองประมาณสองวิ.
ใช่! ฉันจะลองต่อโมเดลหมี Rilakuma ที่พึ่งโหลดมาเมื่อวาน
.
.
1 ชั่วโมง ผ่านไปกับเจ้าหมีรีแลคเล่นดนตรี ^^
 
 
 
ใช่ค่ะ ฉันต่อได้แค่นั้น มันยังไม่เสร็จเลย แต่ได้เวลาทำงานของฉันแล้ว คงต้องพับเก็บโปรเจคหมีคุมะไว้เท่านี้ก่อน
"ไว้จะกลับมาทำต่อนะเจ้าคุมะ"-ฉันให้สัญญากับเจ้าหมีไว้
 
 
 
 
.
.
 
12.9.12
 
วันใหม่ของฉันเริ่มขึ้นตอน 08.00 น. 
.
วันนี้อากาศร้อนจัง - -"
.
พอทิ้วเดย์แสนเชื่องช้าของฉันผ่านไป เว็ดเดย์อันยุ่งเหยิงก็เข้ามา(ต้องใช้ประโยคนี้อีกรอบ)
.
เริ่มเช้าเร่งๆ ด้วยการพาแม่ไปตามหาสำนักงานขนส่งชลบุรี 
ก็พึ่งจะรู้ว่า สนง. ที่ว่าอยู่ใกล้โรงเรียนนานาชาติรีเจ้นท์(แล้วก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่เห็นโรงเรียนนี้ ใหญ่โตน่าเรียนมากทีเดียว-ในแง่ของการออกแบบอาคาร แต่ที่ตั้ง-ไกลไปนิดอ่ะ)
.
ระหว่างรอแม่ต่อทะเบียนรถ ตัวฉันก็กระโจนเข้าหาชั่วโมงดนตรีของฉันทันที
วันนี้ฉันอยากเล่นเพลง I'm your ของ Jason Mars( เพลงนี้เป็นเพลงแรกที่ฉันทำให้ฉันอยากหัดเล่นอูคูเลเล่)
.
.
ขากลับแวะ 7-11 เพื่อซื้อซิมโทรศัพท์ให้แม่(เบอร์สวยๆที่ช่วยเสริมดวง 0.o"  เอาไว้จะมาเล่ารายละเอียดให้ฟังคราวหน้านะ)
.
ม่ายมี เบอร์สวยที่คุณแม่ของฉันตามหา 
ซิมโทรศัพท์ไม่ได้แต่ได้โออิชิ UHT ติดมือกลับมาแทน
.
"นี่คืออิทธิพลของการ์ตูน"
เอ๊ะ ยังไง 
น้ำชาเขียวกับการ์ตูนวันพีช ?
มันเกี่ยวข้องกันยังไง แล้วอะไรคืออิทธิพลของการ์ตูน
.
สำหรับฉัน...
รูปภาพมันเป็นตัวดึงดูดความสนใจฉันมาก!
ให้ตายสิ ทั้งที่ได้ยิน(เฉพาะเสียง)ในโฆษณาตามทีวีจอสี แต่ฉันไม่เคยคิดจะมองเลย
แต่ตอนนี้ฉันกลับให้ความสนใจต่อชาเขียวที่บรรจุในกล่องยูเอชทีรูปตัวการ์ตูนวันพีช
มีให้เลือกหลายลายด้วย ให้ตายสิ...ต่างรสกันด้วย
แน่นอนรูปตัวละคร(ลูฟี่ ช๊อปปเปอร์ ซานจิ นามิ โซโล อุซป...ไม่รู้มีกี่ลายอ่ะนะ)ที่เคลือบบนกล่องไม่ได้มีผลต่อการตัดสินใจเลือกรสชาติ ฉันหยิบที่รสข้าวญี่ปุ่นทันที โดยไม่ได้สังเกตว่าตัวละครในกล่องคือ โซโล
.
.
"โรโรโนอา โซโล" 
คือใคร...?
ด้านข้างกล่องติดป้ายประกาศจับเอาไว้
พร้อมอธิบายสั้นๆว่า
" นักดาบขาลุยประจำกลุ่มโจรสลัด.... " (ไปหาอ่านกันเองนะคะ ^^")
 
 
.
ฉันพลิกกล่อง พร้อ